Santé Zeeland

Santé Zeeland beweegt door Zeeland als een netwerk van professionals en geïnteresseerden die positief bijdragen aan de toekomst van de Zeeuwse zorgeconomie.

Internet voor iedereen?

18 juni 2013

door Daniëlle Teclegiorgis

Het is voor ons allemaal al zo normaal: even je vriendin een mailtje sturen om haar uit te nodigen voor je feestje, een sollicitatieformulier invullen, een Linkedin profiel, foto’s van je vakantie op Facebook, contacten leggen en nieuwsberichten lezen via Twitter, een recensie van dat ene restaurant of die camping in de Provence opzoeken…

Sinds de late jaren 90 heeft internet langzaam een plek in ons leven gekregen. En ondanks dat de privacy het nu wat onder druk staat lijkt het einde niet in zicht.

Voor ons allemaal heel normaal. Voor hele grote groepen in de samenleving nog niet. Denk hierbij aan (eenzame) senioren, verstandelijk gehandicapten… mensen met een achterstand tot de samenleving die steeds groter lijkt te worden omdat ze niet mee kunnen doen.

Dit heeft heel verschillende oorzaken overigens. Angst, onwetendheid, gebrek aan financiële middelen en/of begeleiding, afkeer of vaak zelfs een combinatie hiervan. Vooral angst is een veel voorkomende. Liever gooien we het zwembad dicht dan dat we mensen leren zwemmen. Liever houden we ze binnen dan dat we ze leren oversteken zodat ze niet aangereden worden. Zeker binnen de VG sector horen en zien we dit vaker. Overigens begrijpen wij deze gevoelens heel goed, echter vonden we dat ook deze groep kennis moest kunnen maken met de mogelijkheden. Niet alleen voor de lol of als dagbesteding maar vooral om hun zelfstandigheid, zelfvertrouwen en netwerk te vergroten. En zo startten we in december 2011 met “Zeeland 2.0”.

Een groep vrijwilligers wordt opgeleid tot trainers en deze worden weer aan de mensen met een verstandelijke beperking gekoppeld. Dit heeft meerdere voordelen. Het kan goedkoper, het is persoonlijk, er kan maatwerk geleverd worden, er is alle tijd en geduld en een heel belangrijk neveneffect is dat de vrijwilligers weer een welkome aanvulling vormen op het sociale netwerk.

Inmiddels zijn we al ruim 1,5 jaar en ruim 70 “afgestudeerde” cursisten verder. Wat een mooie verhalen horen we terug uit het veld. Er wordt druk heen en weer gemaild, “geFacebookt” en “geSkypet”. Er worden filmpjes bekeken en gedeeld via Youtube en vakantieadressen “geGooglet”. Overigens allemaal op een veilige manier!

Innoveren en een project bedenken en uitvoeren is echter een ding, vooral de borging binnen de organisaties na zo’n project is een complexe klus. Hoe betrekken we personeel erbij, hoe zorgen we ervoor dat de apparaten die zijn aangeschaft ook up-to-date blijven, hoe bewaken we de online veiligheid als de vrijwilligers zijn vertrokken. Daar liggen nog veel uitdagingen en ik zou hierover graag van gedachten wisselen met de deelnemers aan Santé.

Sluiten