Santé Zeeland

Santé Zeeland beweegt door Zeeland als een netwerk van professionals en geïnteresseerden die positief bijdragen aan de toekomst van de Zeeuwse zorgeconomie.

Mij een Zorg?

02 februari 2014

Column van Gerda Andringa

Hoewel ik sinds 2008 met heel veel plezier Cognitieve neurowetenschappen doceer aan het University College Roosevelt (UCR), denk ik ook graag terug aan de tijd waarin ik promotie onderzoek deed, inmiddels alweer zo’n 15 jaar geleden. Aan de Radbout Universiteit in Nijmegen deed ik onderzoek naar de effecten van nieuwe medicijnen op de zogenaamde dopamine receptoren in de hersenen. Dergelijke medicijnen worden toegepast bij patiënten met de ziekte van Parkinson. Dit onderzoek werd uitgevoerd aan de hand van modellen. Immers je kan een medicijn niet zonder het nodige vooronderzoek, voorschrijven aan patiënten. Mijn begeleiders waren beide medisch biologen en het probleem werd dat ook vooral van deze zijde benaderd. Onderzoek doen, zonder ook maar ooit een patiënt te zien. Kan het? Jazeker. Levert het bruikbare resultaten op? Absoluut.

Ik zal echter nooit de middag vergeten waarop ik werd uitgenodigd door een van de neurologen, om eens een middag mee te draaien op de afdeling. Er gebeurden die dag in mijn hoofd twee dingen. Ten eerste kreeg mijn onderzoek een gezicht en werd ik bevestigd in het belang van fundamenteel onderzoek. Ten tweede zag ik dat patiënten met hele praktische vragen en problemen zaten. Vragen waar de wetenschap minder aandacht voor heeft.

Dit inzicht kwam bij mij 15 jaar geleden, maar nu meer dan ooit zijn er kansen voor kennisinstellingen om niet alleen de fundamentele, maar ook de meer praktische en toegepaste vragen vanuit de zorg op te pakken. Een vraag die enorm leeft in de ouderenzorg: hoe gaan we om met het toename van het aantal ouderen en daarmee met de groei van het aantal mensen met een zogenaamde ouderdomsziekten, zoals de ziekte van Alzheimer en Parkinson. Hoopgevend is, dat een gezonde leefstijl met voldoende beweging en slaap en een gezond dieet de gezondheid op hoge leeftijd lijkt te bevorderen. Het UCR werkt en denkt mee  hoe we deze kennis kunnen implementeren in de zorg.

De vergrijzing, in combinatie met de hervormingen in de zorg, bieden een grote uitdaging. In de huidige participatie maatschappij wordt van een ieder een bijdrage verwacht.  Het is jammer dat die bijdrage nu vooral wordt gevraagd van kwetsbare ouderen, die de zorg hard nodig hebben en waarbij de thuiszorg niet zomaar een hulp is, maar iemand die emotionele steun geeft; een aanspreekpunt en klankbord. We kunnen ook een andere bijdrage vragen, niet alleen van onze ouderen maar ook van onszelf. De vraag is simpel: bent u bereid een bijdrage te leveren aan de gezondheidszorg door uw gezondheid te koesteren als een groot goed?

Gerda Andringa
gerda andringa

Sluiten