Santé Zeeland

Santé Zeeland beweegt door Zeeland als een netwerk van professionals en geïnteresseerden die positief bijdragen aan de toekomst van de Zeeuwse zorgeconomie.

Dementievriendelijk Zeeland

24 maart 2015

7 April aanstaande is de volgende Santé netwerkborrel. Deze zal gaan over dementievriendelijk Zeeland en wat ieder in onze samenleving daar aan bij kan dragen.

Maar wat is dat eigenlijk: dementievriendelijk?

Op het gevaar af beticht te worden van meelopen met een modewoord wil ik jullie toch graag meenemen in de wondere wereld van dementie en laten zien wat het belang is van een samenleving die vriendelijk is voor mensen met dementie.

Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziekten waarbij er stoornissen in het geheugen ontstaan die niet meer overgaan en die leiden tot achteruitgang van het geheugen en andere functies en uiteindelijk tot overlijden. Het is een ziektebeeld dat bij heel veel mensen bekend is, vaak als schrikbeeld, gevoed door verhalen uit eigen familiekring. Ook ik ken uit mijn eigen familiekring de verhalen, waarbij de onmacht over het zien aftakelen van een geliefde en de moeite die het geeft om met dat proces om te gaan centraal staan.

Ondanks dat velen van ons wel ‘iets’ van de ziekte weten is er toch nog steeds sprake van een groot taboe. De casemanagers dementie die werken vanuit de stichting Ketenzorg Midden en Noord Zeeland komen met grote regelmaat mensen tegen die niet willen weten dat er iets met hun geheugen aan de hand is, die ontkennen dat er dingen mis gaan en die voor de buitenwereld niet willen laten merken dat ze de grip op hun geheugen en daarmee op hun leven aan het verliezen zijn.

Mijns inziens komt dat niet alleen omdat deze mensen zelf moeite hebben met de ziekte dementie die ze hebben, maar ook door de manier waarop wij als samenleving met hen omgaan.

Zelf betrap ik me er nog maar al te vaak op dat ik bij mensen met dementie vooral denk aan wat deze mensen allemaal NIET meer kunnen. Daarmee bekijk ik hen vooral door de bril van hun ziekte en niet meer als mens. Belemmeringen zijn dan leidend en niet de mogelijkheden.

De realiteit is dat we in Zeeland te maken hebben met een vergrijzende bevolking en daarmee ook met een stijgend aantal mensen met dementie. De verwachtingen zijn dat we tot 2040 groeien naar een aantal van 14.000 mensen met dementie in de provincie Zeeland! Dat is een grote hoeveelheid mensen die we niet kunnen negeren en die net als wij recht hebben om een zo ‘gewoon’ mogelijk leven te leiden.

Graag zou ik 7 april met jullie willen verkennen hoe we vanuit de gedachte van een inclusieve samenleving, waarin plaats is voor iedereen, het leven voor mensen met dementie in de samenleving zó mogelijk kunnen maken dat zij zich volwaardig onderdeel blijven voelen van onze maatschappij. En ik geloof dat dat kan, zelfs als het geheugen achteruit gaat. En als we de samenleving voor deze kwetsbare groep mensen leefbaar en vriendelijk maken doen we dat ook voor een hele grote groep andere mensen, die ook mee profiteren van de vriendelijke aandacht en inrichting die we met elkaar vorm geven.

Ik zou graag het ziektebeeld dementie van het taboe ontdoen en er meer bekendheid aan geven. En ik zou wensen dat we daar met de hele samenleving aan mee hielpen. Dat begint al bij kinderen en op scholen, maar heeft ook te maken met hoe bedrijven hier rekening mee houden, hoe de buschauffeur ook heeft voor wie er in zijn bus stapt, hoe de winkelier zijn klanten kent en hoe ik mijn buurvrouw help. En daarnaast denk ik dat we bij het inrichten van onze woonomgeving meer rekening kunnen houden met mensen met dementie. Om maar een voorbeeld te geven: voor mij is het al moeilijk om mijn weg te vinden soms, laat staan voor iemand die in het woud van bewegwijzering de borden niet meer kan herkennen. Vaak kan een kleine wijziging voor veel meer rust en duidelijkheid zorgen, en helpt dat mensen om makkelijker de richting te herkennen en zich te oriënteren.

Zeeland is één van provincies waar het aantal ouderen het meest stijgt, en we hebben een uitdaging om met elkaar de samenleving en de zorg die voor deze mensen nodig is vorm te geven. Dat kan ik niet alleen, dat kunnen zorgorganisaties, gemeenten, ondernemers, bestuurders, professionals, scholen, woningbouwverenigingen, agenten, vrijwilligers en mantelzorgers niet alleen! Laten we het dus vooral samen doen!

Ik hoop jullie 7 april te ontmoeten en samen met jullie een aanzet te geven tot een dementievriendelijker Zeeland.

Marieke van Werkhoven

 

 

Sluiten