Santé Zeeland

Santé Zeeland beweegt door Zeeland als een netwerk van professionals en geïnteresseerden die positief bijdragen aan de toekomst van de Zeeuwse zorgeconomie.

Zorginnovaties: hoe koop je die in?

04 februari 2019

Wat hadden we een leuke eHealth-week! Ik was in Zeeland bij een tweetal evenementen betrokken. Een daarvan was een bijeenkomst van gemeenten, waar de vraag op tafel lag hoe zij zich tot technologische innovaties verhouden.

In het gesprek kwam nadrukkelijk de rol van de gemeente als inkoper ter spraken. Een fors deel van het budget in de ouderen- en jeugdzorg stroomt immers door de gemeentehuizen. Dat bracht de vraag op in hoeverre je daar als gemeente sturend in kunt en moet zijn. Je kunt toch niet alle kennis in huis hebben? Je stelt een kader en laat de zorginstellingen toch de ruimte om daar binnen te bewegen en zelf in innovaties te investeren? In hoeverre moet je je met deze inhoud bemoeien? Daar tegenover staat het besef dat juist het sturen van geldstromen veel verschil kan maken in de kwaliteit van het aanbod, ook van technologische vernieuwingen, bijvoorbeeld om veilig zelfstandig te wonen.

Zorgwethouder Cees van den Bos (gem. Schouwen-Duiveland) opent een inspiratiebijeenkomst samen met robot NAO.
Zorgwethouder Cees van den Bos (gem. Schouwen-Duiveland) opent een inspiratiebijeenkomst samen met robot NAO. (photo credit: @roykloplsd)

Ik moest hier weer aan denken toen ik het PwC-rapport (zie hieronder) las, dat minister De Jonge vorige week naar de Tweede Kamer stuurde. Het rapport draagt de titel ‘Inkoop van innovatie en technologie in de langdurige zorg’ en gaat over dezelfde vragen, maar dan voor de Wet Langdurige Zorg (Wlz). 

In dat rapport staan een aantal opvallende zaken die ook relevant zijn voor gemeenten:

  1. Allereerst geven de zorgkantoren aan onvoldoende kennis over technologische innovaties te hebben om dat in de inkoop mee te kunnen nemen.
  2. Daarnaast zijn de kaders waarbinnen zij opereren te beperkend om hierin serieuze stappen te kunnen zetten. De afgelopen jaren zijn fors meer middelen uitgetrokken voor de verpleeghuizen. De inkopers kunnen deze extra middelen echter slechts beperkt (maximaal 15%) inzetten voor andere zaken dan personeel. Het schrijnende is dat men dit constateert in de wetenschap dat dat personeel eigenlijk niet te vinden is, en instellingen wegen zoeken om door innovatie goede en misschien zelfs betere zorg te leveren.
  3. Tenslotte – en het is een open deur – benoemt het rapport ook de problematiek van de schotten tussen de verschillende regelingen en wetten. 

De verschillende oplossingsrichtingen die worden aangedragen zijn het lezen waard. Zo wordt onder meer de suggestie gedaan om kennis op peil te brengen door middel van een regionaal kennisnetwerk. In dat verband vind ik het veelbelovend dat in ieder geval de Zeeuwse gemeenten actief zoeken naar een rol hierin en ook participeren in de kenniskring eHealth. Uiteraard is ook het zorgkantoor daar van harte welkom! 

Santé!
Arend Roos

Sluiten